Στο κριτήριο D6C1 έγινε συλλογή δεδομένων από βιβλιογραφικές πηγές, εθνικές βάσεις γεωχωρικών δεδομένων και αρμόδιους φορείς όπως Περιφέρειες, Λιμενικές αρχές κ.α., για την εκτίμηση της έκτασης της φυσικής απώλειας του βυθού από ανθρωπογενείς δραστηριότητες συμπεριλαμβανομένων των παράκτιων υποδομών για προστασία ακτών, λιμάνια, μαρίνες υποθαλάσσια καλώδια κλπ. Πραγματοποιήθηκαν γεωχωρικές αναλύσεις για την εκτίμηση της χωρικής έκτασης και κατανομής (km2 και %) των ανθρωπογενών πιέσεων που προκαλούν απώλεια ενδιαιτήματος. Δεν απαιτείται όριο. Το κριτήριο υποστηρίζει την εκτίμηση του κριτηρίου D6C4.

Το κριτήριο D6C2 στοχεύει στην εκτίμηση της έκτασης των φυσικών πιέσεων διατάραξης στο βυθό. Το κριτήριο δεν θέτει όρια αλλά υποστηρίζει την εκτίμηση του κριτηρίου D6C3. Πραγματοποιήθηκε συλλογή και ανάλυση γεωχωρικών δεδομένων που συλλέχθηκαν από αρμόδιους φορείς και βάσεις δεδομένων για την εκτίμηση της έκτασης των ανθρωπογενών πιέσεων που προκαλούν φυσική διατάραξη στο θαλάσσιο βυθό. Οι κύριες πιέσεις που μελετήθηκαν την εξαετία 2018-2023 περιλαμβάνουν τη φυσική όχληση στον πυθμένα από αλιεία με μηχανότρατα, εγκαταστάσεις υδατοκαλλιεργειών και απορρίψεις ιζημάτων και μεταλλευμάτων. Η πιο διαδεδομένη δραστηριότητα που συνδέεται με τη διατάραξη βυθού είναι η αλιεία με τράτα. Η εκτίμηση της αλιευτικής πίεσης βασίζεται στην ανάλυση δεδομένων VMS (Vessel Monitoring System: Συστήματα παρακολούθησης αλιευτικών σκαφών). Για τον υπολογισμό της αλιευτικής πίεσης έχει δοκιμαστεί σε Ευρωπαϊκό επίπεδο η εκτίμηση του λόγου της συνολικής επιφάνειας σάρωσης (Swept Area Ratio, SAR), δηλαδή της περιοχής που το αλιευτικό εργαλείο της μηχανότρατας έρχεται σε επαφή με τον βυθό ανά χωρικό κελί και για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (Eigaard et al., 2017, Smith et al., 2023). Το ανωτέρω αποτέλεσμα διαιρείται με την επιφάνεια του κελιού, για την εκτίμηση του δείκτη «Swept Area Ratio» (SAR). Στον τρέχοντα κύκλο πραγματοποιήθηκε η ανάλυση των VMS δεδομένων της χρονικής περιόδου 2018-2022.

Η αξιολόγηση στο κριτήριο D6C3 βασίστηκε στην εκτίμηση της περιβαλλοντικής κατάστασης των βενθικών βιοκοινοτήτων με βάση τις οριακές τιμές του δείκτη RBS (επιπτώσεις στο βένθος από αλιευτική πίεση), ενώ συνεκτιμάται ο δείκτης SAR που αποτυπώνει την έκταση και την ένταση της αλιευτικής πίεσης σε 5 επίπεδα. Σχετικά με την έκταση της φυσικής όχλησης υιοθετήθηκαν τα όρια που έχουν τεθεί από το TG Seabed (DG ENV Technical Subgroup on seabed habitats and sea-floor integrity). Κατ’ αναλογία με το D6C5 και βάσει αυτών, επιτυγχάνεται ΚΠΚ όταν η φυσική όχληση δεν υπερβαίνει το 25% κάθε βασικού τύπου οικοτόπου και τουλάχιστον 10% (ή 5-15%) της συνολικής έκτασης του τύπου οικοτόπου είναι απαλλαγμένο από ανθρωπογενείς πιέσεις διασφαλίζοντας την ανάκαμψη των βενθικών ενδιαιτημάτων.

Στο κριτήριο D6C4 υπολογίζεται η χωρική έκταση της φυσικής απώλειας βυθού που προκαλείται από ανθρωπογενείς δραστηριότητες βάσει του κριτηρίου D6C1. Επιτυγχάνεται ΚΠΚ όταν η μέγιστη επιτρεπόμενη έκταση απώλειας ενδιαιτήματος είναι 2%, σύμφωνα με τα όρια που τέθηκαν από το TG Seabed (DG ENV Technical Subgroup on seabed habitats and sea-floor integrity). Σε όλες τις περιοχές αξιολόγησης η έκταση της απώλειας ανά βασικό τύπο οικοτόπου που προκαλείται από ανθρωπογενείς πιέσεις πρέπει να είναι μικρότερη του ορίου 2%.

Τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της κατάστασης των τύπων οικοτόπων στο κριτήριο D6C5 αντικατοπτρίζουν την πραγματική σύνθεση και δομή των βενθικών βιοκοινωνιών, καθώς και τα αβιοτικά χαρακτηριστικά του κάθε οικοτόπου, επιτρέποντας την εκτίμηση του βαθμού διατάραξης σε σχέση με τον τύπο ανθρωπογενούς πίεσης. Η αξιολόγηση των βενθικών οικοτόπων βασίστηκε σε δεδομένα βενθικών μακροασπόνδυλων, λιβαδιών αγγειόσπερμων (Posidonia oceanica, Cymodocea nodosa) και βιοκοινοτήτων μακροφυκών σε βραχώδη υποστρώματα, που συλλέχθηκαν την 6-ετία 2018-2023 στα πλαίσια των Προγραμμάτων Παρακολούθησης της MSFD και της WFD. Η εκτίμηση της περιβαλλοντικής κατάστασης των βενθικών βιοκοινοτήτων γίνεται με βάση τις οριακές τιμές των δεικτών BENTIX, PREI, CYMOSKEW και EEIc. Η περιβαλλοντική κατάσταση στο κριτήριο D6C5 προκύπτει από την έκταση των δυσμενών επιπτώσεων από διάφορους τύπους ανθρωπογενών πιέσεων, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης του D6C3, καθώς και της αξιολόγησης του κριτηρίου D5C6 του Περιγραφέα D5. Για το κριτήριο D6C5 έχει θεσμοθετηθεί όριο μέγιστης επιτρεπόμενης έκτασης δυσμενών επιπτώσεων, σύμφωνα με το οποίο ορίστηκε ότι επιτυγχάνεται ΚΠΚ, όταν η έκταση δυσμενών επιπτώσεων δεν υπερβαίνει το 25%.