Ο Περιγραφέας D7 εξετάζει κατά πόσο μόνιμες αλλοιώσεις των υδρογραφικών συνθηκών από ανθρωπογενείς δραστηριότητες (όπως αιολικά πάρκα, λιμάνια, υποδομές) επηρεάζουν τα θαλάσσια οικοσυστήματα, με στόχο τη διατήρηση των βενθικών οικοτόπων. Λόγω απουσίας νέων κατασκευών και έλλειψης δεδομένων για υφιστάμενες υποδομές στον ελληνικό θαλάσσιο χώρο, η αξιολόγηση του κριτηρίου D7C1 βασίστηκε αποκλειστικά σε φυσικοχημικές παραμέτρους (θερμοκρασία και αλατότητα) από το δίκτυο MSFD και συνεργαζόμενα δίκτυα. Δεν υπάρχει κοινά αποδεκτή μεθοδολογία ή όρια για τα κριτήρια του D7, οπότε χρησιμοποιήθηκαν ενδεικτικές τιμές από τη διεθνή βιβλιογραφία. Η αξιολόγηση αφορούσε τη χωρική έκταση μόνιμων υδρογραφικών αλλοιώσεων που σχετίζονται με απώλεια φυσικού βυθού, ενώ ως αποδεκτό όριο επίδρασης (π.χ. από θερμά ύδατα ή αλμολοίπων) προτείνονται τα 200 m από την πηγή.

Αυτό το κριτήριο συνδέεται και με τον Περιγραφέα D6 (κριτήριο D6C5), που εξετάζει την κατάσταση των θαλάσσιων βενθικών οικοτόπων. Κατά συνέπεια η κατάσταση των θαλασσίων βενθικών οικοτόπων εξετάζεται στο D6C5.